Home Stichting Mannenwerk, bestuur, medewerkers, geschiedenis Agenda 2013 met info over meerdaaagse workshops en avondsupportgroepen Nieuwsbrief, het laatste nieuws van Stichting Mannenwerk Magazine met actuele verhalen Mannenlinks, webadressen voor de man van NU! Contact met Stichting Mannenwerk   Home Stichting Mannenwerk op Facebook Contact Us
 

In het mannenwerk magazine aandacht voor bemoediging, kracht, inspiratie en bezieling.

 

Behalve nieuws over onze activiteiten, schrijven gasten, collega's, deelnemers, en een paar vaste medewerkers regelmatig teksten in de geest van wat het mannenwerk uitdraagt. 

 

Interview met Peter van der Weerd (student aan de faculteit Religiewetenschappen aan de Radboud Universiteit in Nijmegen) n.a.v. zijn onderzoek binnen mannenwerk, De bezieling van Jan Huinder (ex workshopleider), Martin Brans (medebegeleider mannenwerk) over 'aangeraakt', een verhaal over 'zielsverwantschap' van Jan Gits (deelnemer aan het laatste mannenweekend), een verhaal van Peter Derks (deelnemer o.a. de oud en nieuw workshop en supportgroep), Joan de Roos (deelnemer mannenwerk sinds 1979) met zijn nieuwe colomn, Jan Andreae (grondlegger mannenwerk) in De Duif en een recensie over de levendigheid van zomergast Marc Marie Huijbrechts Aandacht voor 'de aard van het mannenwerk'. Bevindingen door Peter van der Weerd (student  aan de faculteit Religiewetenschappen  aan de Radboud Universiteit in Nijmegen), onze 3 kernvragen aan Peter Rhewinkel (burgemeester Groningen) en Stef bos (zanger / tekstschrijver). Pappa, de eerste man in je leven! Verder een beeld van hoop gezien door Peter Adelaar , aandacht voor de film Howl en de nieuwe column van Joan de RoosIn dit magazine o.a.; Spiritualiteit & Mannenwerk door Johan van Breukelen, onze drie kernvragen aan Claire Felicie (fotografe), Ervaringsverhaal n.a.v het maart mannenweekend en de beelden van Peter de Kruif door Vivan Mell, de column van Joan de Roos, aandacht voor Trudes Hoenders, en 'het licht gezien' door Peter Adelaar.In dit februari-maart magazine o.a. Vivan Mell in gesprek met Sietse Dijkstra: "Mannen, zijn net zoals vrouwen, soms heel erg kwetsbaar en heel erg gekwetst", aandacht voor onze drie kernvragen aan Kader Abdolah (schrijver van het Boekenweek geschenk), Hendrik Grashuis & Johan van Breukelen schreven op verzoek voor het het Tijdschrift Raffia een artikel over mannenwerk anno 2011. Verder Welkom thuis Lars Mokveld, de mannen van het mannenwerk nu, GaySoul 2011 en de column van Joan de Roos  In dit wintermagazine o.a.aandacht voor onze drie kernvragen aan Margriet van der Linden (hoofdredactrice opzij), Antoine Bodar (priester in Rome), Arthur Japin (schrijver) en Jan dirk Veenstra een van de auteurs over een onderzoek en boek over jongensprostitutie.  Verder 'over Oud & Nieuw', Vroeger en Nu; wat doe je er mee? De nieuwe jaarkaart 2011 is uit, Thijs was ooit de jongste (11) deelnemer bij mannenwerk, een portret van hem nu en een artikel over het verschil tussen kloktijd en psychologische tijd.  In dit najaarsmagazine aandacht voor o.a. Bright Richards en zijn voorstelling 'As I Left My Father’s House’, een terugblik op het laatste mannenweekend 'seksualiteit & Innerlijke vrijheid', een verhaal uit Tanzania van Walter van Ruitenbeek, de supportgroep een verademing, en Peter Adelaar over;Mannen komen van Mars en Vrouwen van Venus.In dit zomermagazine aandacht voor o.a. Jens van Tright over zijn kracht en bezieling, Vaderdag en 'de handen van Pa', soms vriest het en ... een verhaal van Vivan en het beeldmerk van de stichting wat stelt het eigenlijk voor?In dit vooraars magazine aandacht voor o.a. Fatima Elatik over kracht en bezieling, Martin Brans over ballans, homoseksualiteit 'een roeping!', verhalen n.a.v. het 3e Gay Soul mannenweekend, Lingham expositie in Utrecht, de man en zijn lichaam een boek van Arie & Stephan en de zomerweek van mannenwerk met extra workshops!In dit jubileummagazine aandacht voor o.a. de kracht & bezieling van Jan Andreae Nu, de kunst en de hardcore business van het mannenwerk, Tijd voor de man van Nu!, 30 jaar mannenwerk  geschiedenis en het mannenwerk team van nu laat zich horen en zien.
Mannenwerk magazine 2012 met bijdragen van o.a. Arhur Japin, Joan de Roos, Stef Bos, Jan Huinder, Hendrik Grashuis, Johan van Breukelen, Peter de Weerd, Margriet van der Linden, Bright Richards, Peter Rhewinkel, Anthoine Bodar,
Het Mannenwerk Magazine in full colour is verschenen in een geprinte versie. Dit is een eenmalige uitgave in 2012.

Donateurs in 2012 van Stichting Mannenwerk krijgen dit magazine gratis thuis bezorgd.

Voor 25 euro (of meer) ben je al donateur en ondersteun je financieel ons werk. Wij gebruiken je bijdrage om bekendheid te geven aan het mannenwerk door middel van internet, onze website, advertenties in kranten en tijdschriften, mailings en flyers.
 

losse verkoop 10,- 

(+ € 2,50 -verzendkosten) 

Met dit bedrag steun je mannenwerk 

 

Steeds meer mannen weten daardoor de weg te vinden naar het mannenwerk. Met als doel: richting te geven aan je leven en in meer vrijheid stappen te zetten. Om met hart en ziel te kunnen doen wat jou in de wereld te doen staat!
 

Vul hieronder het formulier in en je ontvangt het Mannenwerk Magazine bij je thuis

    

Voornaam Achternaam Adres
Postcode 

Plaats  E-mail  

Stuur mij het magazine naar het ingevulde postadres

Ik maak    over op 

giro ING bank

6993391 Stichting Mannenwerk Amsterdam

 

o.v.v. 

 

magazine/ € 10,- (+ € 2,50-)

donateur 2012 € 25,- of meer

 

 

selectie uit magazines '09-'11Maatjes met je schaduw

Onderzoek Mannenwerk

De spirituele werking van een kring

De bezieling van Jan Huinder

Herfst

Aangeraakt korte film

De bezieling van Stef Bos

Babyboomer wordt wijzer

De bezieling van Peter Rehwinkel

Ware kunst komt uit ander bewustzijn

De bezieling van Claire Felicie

Schep gerust op over jezelf

Mannenwerk en Inspiratie

Sietske Dijkstra; Mannen zijn net als..!

De bezieling van Arthur Japin

Mannenwerk is van alle leeftijden

De bezieling van Jan Dirk Veenstra

De bezieling van Kader Abdolah

Handvest voor Compassie

De bezieling van Margiet van der Linden

klok & psychologische tijd

De bezieling van Antoine Bodar

Oud & Nieuw -Vroeger & Nu

De bezieling van Thijs

GaySoul

De bezieling van Bright Richards

Een mannenverhaal uit Tanzania

De bezieling van Jens van Tricht

De handen van Pa

Soms vriest het en soms

Homoseksualiteit; een roeping!

De bezieling van Fatima Elatik

We are stardust

Vader, zonder functie

De bezieling van Jan Andreae

Relax, nothing is under control!

De hardcore business van Mannenwerk

Alles is een oproep om te functioneren

Onze man in Afrika

De kunst van het Mannenwerk

Ogen zijn blind kijk met je hart

Niets moet Alles mag!

Vaderschap & Homoseksualiteit

Mannenwerk 30 jaar geschiedenis

Tijd voor de man van NU

A Jihad for love

Het mannenweekend van Kai

Pater van Kilsdonk

Afgelopen weekend en Nu?
Teksten ter inspiratie
Trio Thijs

 

 

Bijdragen o.a. van Jan Andreae, Trudes Hoenders, ervaringen van deelnemers aan de mannenwerk workshops en een interview met de voorzitter Hendrik Grashuis door Leander tijdhofGeďnspireerd  door een bijzondere en goedbezochte workshop in september over ‘ seksualiteit en innerlijke vrijheid’ besteden we in dit nummer  veel aandacht aan dit thema. We zijn blij dat we weer een aantal mannen bereid hebben gevonden om hun gedachten en ervaringen te delen over dit ingewikkelde onderwerp dat met alle levensthema’s verbonden is.  Frans Vosman zegt in het interview met Vivan terecht dat het een hele kunst is om voor je seksualiteitsbeleving passende woorden te vinden. We proberen in deze uitgave weer iets meer zicht te krijgen over de mogelijkheden, bezieling, kracht en bezinning n.a.v. dit  onderwerp.Met o.a. een interview met Hugo van win, Mannenwerk doet aan leiderschapstrainingen, kunst en meer.De ontmoeting met galeriehouder Johnny ten Theije was een mooie aanleiding om hem te vragen naar zijn  verhaal over zijn bezieling en zijn passie voor en zijn kijk op schoonheid.  Vivan Mell ging bij hem op bezoek.In samenwerking met  Robbert Overmeer hebben we de in dit voorjaar gehouden enquęte uitgewerkt en de belangrijkste uitkomsten zijn in dit magazine te vinden.  Verder een overzicht van de activiteiten die we gepand hebben voor 2004. Het jubileumjaar van het Mannenwerk. Een feestelijk aanbod is het geworden met o.a. in maart een weekend in De Glind en 2 avonden in Centrum de Roos in Amsterdam over bezinning en ondersteuning met als titel ‘persoonlijk leiderschap’. Deze workshop gaat over dromen, verlangens, angsten, succes en falen en wordt geleid door  Eric den Heijer . In dit magazine kan je alvast lezen over zijn enthousiasme om deze workshop te leiden.   Jubileum nummer met bijdragen van Rob Tielman, Jan Andreae, Eric den Heijer, Lauk Woltering, Jotika Hermsen, Omar Nahas, Ali B, Vincent Duindam, Jan Rot, Pater van Kilsdonk, Rudolf Hunnink, Bob Fosko, Anja Meulenbelt, Johannes Daniel Heinzerling, Lars Mokveld, Henk Hannsen, Gijs Portengen, Ingeborg Bosch, Jan Willem den Boeft, Peter van Rooijen, Bram van Splunteren, Margot Klompmaker.

Archief Magazine 

 

Met een advertentie op deze plek sponsor je het mannenwerk. Wil je ook adverteren neem dan contact met ons op info@mannenwerk.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Jens van Tricht

Wie is Jens van Tricht

Sinds 11 februari 1969 loop ik rond op deze aarde, geboren in Den Haag als eerste kind van een Deense moeder en een Nederlandse vader. Mijn jeugd voltrok zich verder in Reeuwijk.

Na het Coornhert Gymnasium in Gouda stortte ik me in 1988 in de Amsterdamse wereld van idealisten, wereldverbeteraars en activisten. In 1993 begon ik aan een vrij doctoraal Vrouwenstudies aan de Universiteit van Amsterdam. Binnen die studie specialiseerde ik me in Mannen en Mannelijkheid. Ik organiseerde een congres over utopische gemeenschappen, en gaf les over diverse onderwerpen. 

Van 1999 tot 2000 was ik een jaar op reis in India en Nepal, waarvandaan mijn hond Pukkie mee terug is gekomen. In 2000 werd ik projectleider bij Circus Elleboog, waar ik al jaren als projectmedewerker ervaring had opgedaan. Ook viel ik twee jaar lang in als leraar Maatschappijleer en Verzorging op het Wellant College - Westplas VMBO in Aalsmeer. 

In 2005-2006 volgde ik de opleiding Trainen met Hart en Ziel bij KB&K in Wageningen. Aan het eind van dat jaar werd ik aangenomen als trainer bij FNV Formaat. In september 2006 besloot ik voor mezelf te beginnen, om alle verschillende invalshoeken met elkaar te kunnen verbinden.

Als trainer/coach/adviseur werk ik aan persoonlijke en maatschappelijke ontwikkeling, persoonlijk leiderschap en persoonlijke effectiviteit in emancipatie, integratie en participatie. Hierbij maak ik gebruik van inzichten en methoden uit genderstudies, communicatietrainingen, circus, haptonomie, lichaamswerk, tai chi en qi gong - en vooral van mijn eigen gevoel en mensenkennis, om contact te maken en vanuit verbinding samen in beweging te komen.

Ik werk met jongeren en ouderen, Nederlanders, medelanders en wereldburgers,voor uiteenlopende organisaties als het Nederlands Gender Platform WO=MEN, de Nationale Jeugd Raad NJR, Regiopolitie Amsterdam-Amstelland, Vluchtelingenwerk Nederland, De Tussenvoorziening, CIZ, Partou kinderdagverblijven, Primo NH.

www.jensvantricht.nl

‘Voor De Keukentafel werk ik aan de oprichting van een samenwerkings verband van organisaties en professionals die zich bezighouden met mannenemancipatie in brede zin, aan een publicatie hierover en een internationaal symposium in oktober 2010.

 

 

Jens van Tricht

In het voorjaar werden we als Stichting Mannenwerk benaderd door Jens van Tricht om eens van gedachten te wisselen over een project met de (geuzen) naam ‘De keukentafel’. Een gesubsidieerd project met als doel te onderzoeken met wie en op welke manier een samenwerkingsverband mogelijk is van mensen en organisaties die zich in en vanuit Nederland bezighouden met jongens, mannen en genderrechtvaardigheid.

We vonden dit initiatief belangwekkend genoeg om daar bij te willen zijn, daarnaast herinnerden we ons Jens nog van een aantal jaren terug als inspirerende deelnemer aan een workshop van Stichting Mannenwerk over persoonlijk leiderschap. We kennen Jens als een heldere en krachtige man die bezield zijn werk doet. Reden genoeg om Jens te vragen voor deze rubriek en hem de volgende drie vragen te stellen.

Waar haal jij je kracht en bezieling vandaan voor je dagelijks leven?

Uit de verbinding met mezelf, met andere mensen, en met het gevoel dat wat ik doe deel uitmaakt van, en bijdraagt aan, iets groters, namelijk diezelfde verbinding met anderen en met de wereld.

Dit heb ik opgeschreven toen ik jullie vraag las en er over na ging denken. Nu ik het voorlees vind ik het wat zweverig klinken. Het klinkt niet erg tastbaar. Maar misschien zijn ‘kracht’ en ‘bezieling’ dat ook wel helmaal niet. In het verleden zou ik gezegd hebben; ik haal mijn kracht en bezieling uit idealisme, uit streven naar rechtvaardigheid, uit verzet tegen onrecht, uit concreet haalbare doelen die ik zou willen bereiken; een wereld zonder geweld. Die vallen natuurlijk hier allemaal wel onder maar ze zijn er niet zo expliciet in zichtbaar. Dat wat ik zeg over die verbinding met anderen en de wereld is geloof ik waar ik werkelijk mijn kracht en bezieling vandaan haal. Dit is ook wat mij energie geeft in mijn leven.

Dit weerspiegelt wel wat ik voel en wat ik vind en wat ik ervaar. Maar ik had het nog niet eerder zo geformuleerd. Het is in ontwikkeling. Het is interessant dat jullie zeggen dat deze vraag voortdurend actueel is en dat je die ook weer opnieuw kan stellen. Als je me over een jaar deze vraag nog een keer stelt komt er waarschijnlijk een heel ander antwoord uit.

Dan stel ik de vraag nu alvast nog een keer; Waar haal jij je kracht en bezieling vandaan voor je dagelijks leven? En wat komt er nu als eerste op?

(Jens lacht en noemt;) Plezier! Daar haal ik mijn kracht en bezieling vandaan. Als ik zelf plezier heb, heb ik ook plezier met anderen. Ik vind het belangrijk dat het leven leuk is, niet alleen voor mij maar ook voor anderen.

Wanneer heb jij plezier?

Als er contact is!  En dan kom ik dus toch weer bij het woord verbinding.

Voel je nu plezier?

Ja, door de vraag die je me stelt kom ik in contact met mezelf en dat geeft me ook plezier: dat dit dus is wat me beweegt en waar ik kracht en bezieling uithaal!

Wat hebben mannen volgens jou in deze tijd nodig?

Moeilijk om te zeggen wat mannen in het algemeen nodig hebben. Alsof dat in deze tijd zoveel anders is dan in andere tijden. Volgens mij hebben we allemaal vooral verbondenheid nodig, we zijn sociale wezens.

Voor mannen geldt misschien wel speciaal dat ze verbondenheid met andere mannen nodig hebben. En verbondenheid met zichzelf. Van daaruit kunnen ze zich werkelijk verbinden met anderen, met vrouwen, met de wereld.

Als je je met mannen bezig houdt gaat het in grote delen van de maatschappij vaak over mannen in relatie tot vrouwen. Dat is ook een belangrijk deel van het samenleven van mensen met elkaar. Mannen zijn vaak zo op afstand van elkaar, en ergens ook op afstand van zich zelf,  zo erg naar buiten gericht: Het publieke domein, werk, maatschappij, politiek, media.

Ik denk wat ze nodig hebben is contact met, en  aandacht voor zichzelf. In contact met andere mannen kunnen ze daar een stap in zetten, een spiegel vinden. Het is goed als ze kunnen oefenen om die aandacht aan zichzelf te geven. Om die stem en energie te veranderen, al die ellende in de wereld en die grotere doelen, waar ik me op de achtergrond ook nog altijd mee bezig houd.

Ik denk dat die ellende ook zal verminderen als mannen zouden leren om meer in contact te zijn met  zichzelf en andere mannen. Ik denk dat mannen best veel onvrede en ontevredenheid hebben en het gevoel dat ze iets missen in hun leven. Dat ze, voor ze er aan toe komen dat echt bij zich zelf te zoeken, nog een hele tijd bezig zijn om dat elders, buiten zich zelf te zoeken. Ze willen wel iets anders in hun leven, maar om dan de stap te maken om naar binnen te keren, om bij zich zelf te rade te gaan, die stap is dan vaak ver weg. Dan gaan ze het vaak eerst zoeken in ander werk of een andere overtuiging of in een andere relatie of in een andere vorm van seks of in een hobby, of weet ik wat.

Ik werk bij voorbeeld met een groep politiemannen die zeggen dat ze heel graag vrouwen willen helpen. Maar in de twee keren dat ik met ze heb gewerkt waren de mooiste momenten, dat ze in kleine groepjes hun eigen ervaringen met elkaar aan het delen waren. En achteraf benoemden ze die momenten ook wel als heel bijzonder en waardevol. Maar als je ze dan later vraagt wat het belang van deze groep is, dan worden die momenten door niemand naar buiten gebracht.

Zie je een verschil tussen homo en hetero mannen?

Ik koester het beeld dat homo mannen een alternatief bieden voor omgang van mannen met elkaar. Dat ze op een bepaalde manier gevoeliger en kwetsbaarder met elkaar om kunnen gaan. Maar ik ben er ook nog niet helemaal zeker van of daar niet het zelfde probleem met generalisatie geldt als bij hetero mannen in het algemeen. Het is jammer dat het allemaal zo gescheiden is. Ik vind het interessant als ik kijk naar hoe niet westerse mannen met elkaar omgaan in hun thuisland en hoe ze dat hier doen: dat er bij hun ook in lichamelijkheid en in bepaalde vorm van zachtheid en vriendschap voor elkaar soms meer ruimte lijkt te zijn. Omdat we hier zo’n gescheiden identiteit als hetero en homo hebben. En ook een groeiend bewustzijn dat je ook bi kan zijn met alle problemen en overtuigingen van dien. Ik denk wel dat heteromannen van homomannen kunnen leren daarin, maar ik ben ook bang dat ik homomannen daarmee idealiseer en de homo mannen die ik ken zijn ook maar gewoon mensen.

Zie je ook nog een specifieke taak voor homomannen?

Nou dat is interessant. Ik vind het leuk dat je het vraagt, maar ik weet niet of ik het als taak durf te formuleren. Meer als uitdaging die ook ergens vergelijkbaar is met hoe het in de praktijk werkt met de verhouding tussen mannen en vrouwen. Eigenlijk zou je willen dat de dominante groep verandert en maar al te vaak blijkt in de praktijk dat die groep daar ruimte voor nodig heeft, en die komt meestal van de ondergeschikte groep. Ik denk dat het heel mooi en krachtig zou zijn als homo mannen uitreiken naar heteromannen. Ik weet dat het niet makkelijk is. We hebben het er over gehad in de wereld van organisaties die zich met mannen bezig houden dat er best een fikse scheiding blijkt te zijn tussen organisaties die zich bezig houden met homo’s en die dan zeggen: ik werk niet met mannen!

Ik snap die logica heel goed en ik denk dat heteromannen die zich niet thuis voelen bij de dominante omgangsvormen en cultuur behoefte hebben aan verbinding met anderen, vrouwen, homo’s, biseksuele, om meer ruimte te vinden om zich zelf te zijn. Zonder daar meteen een stap in te hoeven zetten. Zonder van het ene hokje in het ander te moeten. Als ik dus een taak zou benoemen voor homomannen zou ik kunnen zeggen: Uitreiken naar en ruimte bieden aan niet normatieve heteromannen!

Wat staat je als man in deze wereld te doen?

Wat mij als man te doen staat is steeds minder anderen vertellen wat ze zouden moeten doen! En steeds meer alleen maar voorleven wat voor mij waardevol is en daarmee anderen inspireren. Ik heb al eerder genoemd wat mij veel bezighoudt: de verbinding met mezelf, met andere mensen, en met het gevoel dat wat ik doe deel uitmaakt van, en bijdraagt aan iets groters! 

Mijn weg is niet de makkelijkste, maar zeker wel de moeite waard. Ik zoek geen eenvoudige antwoorden voor moeilijke vragen, geen makkelijke oplossingen voor complexe problemen.

Het gaat verder dan het als man ontwikkelen van zogenaamd 'vrouwelijke' eigenschappen; het gaat erom deze en andere eigenschappen als wezenlijk eigen voor mezelf, als man en als mens, te ervaren.

Als man mens worden, dat is mijn queeste. Mezelf mogen zijn, als man én als mens, los van de knellende keurslijven en toch verbonden met de mensen en de samenleving die die keurslijven wel belangrijk vinden. Mezelf ook toestaan mezelf te zijn, niet te voldoen aan een of ander bedacht ideaalbeeld.

Ik heb de vraag ‘wat staat mij als man in deze wereld te doen?’ heel persoonlijk opgevat. Vroeger zou ik mijn doel veel meer in maatschappelijke en politieke termen geformuleerd hebben. Zoals: een eind maken aan mannelijk geweld, een bijdrage leveren aan gelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen, homo’s - hetero’s en alle andere soorten van ongelijkheid opheffen. Dat is ook nog steeds een kader waar binnen ik mezelf plaats en ervaar en ook mijn werk vormgeef.

Ik kan heel veel praten en heel veel doen maar ik heb het gevoel dat ik door gewoon mezelf te zijn misschien eigenlijk wel het meeste bereik.

En daar zit ook de moeilijkste uitdaging. Ik kan wel vertellen hoe het allemaal moet, maar uiteindelijk kan ik alleen maar proberen dat ideale mens zijn ook vorm te geven in mijn eigen mens zijn en ik ben nog verre van het ideaal af maar het streven ernaar is voor mij de moeite waard en heeft in de verbinding tussen mij en de wereld het meeste zin. En draagt ook het meest bij aan oprecht en authentiek contact met anderen.

Als je zegt ‘mezelf zijn’ wat bedoel je dan precies?

Ik kan niet zeggen wie ik nou ben. Ik ben met de opleiding haptonomie bezig en ook al een paar jaar in behandeling. Dus mijn antwoord wordt voor een belangrijk deel daardoor ingegeven. Dat is: bewust ervaren wat in mij gebeurd, wat in mij beweegt vanbinnen. En daar zo bewust mogelijk naar te handelen en te streven naar congruentie tussen mijn gevoel en mijn handelen.

Maar het is lastig om te komen tot een idee over wie ben ik omdat ik in een wereld leef die me daar zoveel concepten over aanreikt, en ideeën en interpretaties. En daar speelt het zelfde met vals bewustzijn en ware belangen. Ik weet ook niet precies wat mijn vals bewustzijn en mijn ware belangen zijn maar wat mij te doen staat is wel daar zoveel mogelijk naar te zoeken en authenticiteit nastreven.

Ook mannelijkheid is in mijn ogen toch een willekeurig concept dat de maatschappij mij oplegt waar ik niet om heen kan als het gaat over mijn beleving van mezelf. Dat levert ook altijd weer die worsteling op omdat het woord man mij allerlei dingen lijkt voor te schrijven en te ontzeggen en me ook in de knoop brengt met wat ik van binnen voel. Want ik voel dingen van binnen die volgens de maatschappij niet binnen het concept man horen.

Heb je dat je hele leven al?

Ik ben daarin niet de enige. Het is zo platvloers: alle mannen zijn ook zorgzaam maar dat hoort niet bij het concept man. Alle mannen voelen zich ook kwetsbaar maar dat hoort niet bij het concept man. Dat is iets wat ik mijn hele leven al ervaar. En waar feministische theorievorming en maatschappelijke inzichten over sekse en seksualiteit me bij geholpen hebben om dat te analyseren en te verwerken.

Uiteindelijk gaat het om: op het persoonlijk vlak ervaren wat ik ervaar, en dat dan herdefiniëren als eigen aan mezelf als man, en dus ook behorend aan ‘mannelijkheid’  Dat is best lastig in een wereld die zorgzaamheid ziet als vrouwelijk. Dan ben je als man best een vrouwelijke man. Ja, dat klopt dus niet helemaal!

Allemaal tekst he?

Ja, daarom heb ik hier ook zoveel tekst.

Al luisterend naar jou kom ik weer terug bij de eerste vraag. Is daarbij voor jou nog een onderscheid te maken tussen kracht, bezieling en je drive?

Mijn eerste reactie is nee. Ik geloof dat die samenvallen elkaar overlappen. Dan kom ik toch wel op authenticiteit en manifestatie. Daar zit ook het woord man weer in! Interessant! In de haptonomie gebruiken ze het woord agressie op een positieve manier, als uiting geven aan vitaliteit en levenskracht en weten waar je heen wilt. Daar hebben ze de metafoor van  (gras) zaadjes die onder asfalt zitten die, als ze de kans krijgen, hun weg nog door het asfalt heen naar boven vinden. Zo’n oprichtende kracht die weet waar het heen wil. Ik ga naar de zon! Dat is waar ik naar op zoek ben voor mezelf en voor anderen: om die kracht, die oorspronkelijke vitaliteit aan te boren! En ik geloof naar mate het meer lukt om zo te leven dat jezelf gelukkiger bent, dat je ook meer bijdraagt aan het geluk van de anderen in de wereld.

Is dat ooit een besluit geweest, bewust of onbewust?

Dat geloof ik niet. Mijn leven speelt zich af in een aaneenschakeling van momenten van herkenning. Als ik denk aan mijn vroege jeugd dan is het er ook altijd overgegaan dat ik gezien, gekend en herkend, erkend en gewaardeerd wilde worden. Dat kan je ook zeggen over wat mij drijft en kracht geeft en bezielt: Het streven naar waardering en herkenning. Ik wil leuk gevonden worden. Zo simpel is het ook! Op een heel ander niveau is dat ook gewoon wat het is!  Alleen als het zich op die laag afspeelt, dan loop ik ook hard in mijn valkuilen want dan ga ik leuk gevonden willen worden en dan doe ik daar dingen voor die niet goed voor mezelf zijn. Dus uiteindelijk ondermijn ik dan mijn kracht en vitaliteit en authenticiteit. Daarom is het steeds weer zoeken naar: waar zit die nou precies? Wat voelt echt goed? En wat is goed op langere termijn en wat is goed op korte termijn?

Je hebt nu vrij veel gesproken, je hebt er over nagedacht, wat opent zich voor jou nu op dit moment?

Dat ik op de goede weg ben! Dat ik in dit proces binnen dit gesprek met jou ook weer een stap heb gemaakt in wat ik geformuleerd heb als doel voor mezelf: in wat mij als man te doen staat! Belangrijk daarin is dat ik op dit moment heel expliciet en gefocust woorden geef aan een proces wat al langer aan de gang is. Waarin ook een verschuiving van mijn zelfbeeld en mijn missie optreedt. Een verschuiving van het maatschappelijke naar het persoonlijke is in een nieuwe laag of fase terecht gekomen.

Zo is uiteindelijk mijn project van het oprichten van een netwerk dat zich met mannen en emancipatie bezig houdt eigenlijk ook wel duidelijk. Dat was op een bepaalde manier al wel duidelijk, maar het sluimerde meer dan dat het zo expliciet werd dat eigenlijk mijn focus niet ligt op de maatschappelijke verbinding in eerste instantie, maar op de persoonlijke verbinding die daaronder ligt, die kan leiden tot de maatschappelijk verbinding. Dat mijn focus daarin verschuift voelt goed. Ik voel daarin de ruimte dat het (ik?) er mag zijn van mezelf!

Johan van Breukelen juni 2010

 

Wil je reageren op dit verhaal? 

 

 

Naam    E-mail  

 

 

reageer hier

 

 

 

   

 

 

 

 

 

 
2012 © Stichting Mannenwerk